7.6.09

Tembellik (Deneme)


Deneme
Tembellik, bataklığın içinde sönen güneş gibi ruhun günden güne erimesi, büyük işler karşısında bütün şevkini ve hareketini kaybetmesidir. İçimizde yanan alevin büsbütün sönerek ruhumuzu karanlıklar içinde bırakması, fırtınaların kıyıya attığı kırık bir tekne haline getirmesidir.

Tembellik, işten nefret etmektir. Yerinden kımıldamamak, yarını düşünmemek, ruhun daima kendini aşan kudretini söndürerek hayvanlar gibi yaşamaktır. Acıkınca yemek, uykusu gelince devrilip yatmaktır: Bu sebepten tembellik işsiz kalmaktır. Kahvehanelerde gece yarılarına kadar miskinler gibi pineklemek, sokaklardan geçenleri yarı uykulu gözlerle gözetlemek, cami avlularında sinek avlamak, köşelerde yolcu saymaktır.

Tembellik, can sıkıntısından ölmektir. Hayatını renksiz, şekilsiz ve ışıksız ölü bir külçe haline getirmektir. Hiçbir yerde zevk duymamak, hiçbir şeyden neşe almamaktır. Kendini avutmak için oyun kâğıtlarına ömrünü vermek, aptalca alışkanlıklara esir olmaktır. Azap içinde günlerini saymak, vücudunu ağır bir yük gibi sürüklemektir.

Ne yazık o insanlara ki ardından koştukları hiçbir emel kalmamıştır! Can sıkıntısının cehenneminde yanmak onlara kaçınılmazdır. Tembellik, bir veba salgını gibi sirayet eder. Ondan korununuz.

Hilmi Ziya ÜLKEN
Aşk Ahlakı’ndan

0 yorum: